Publicatie artikel 'Usophia'

Mijn artikel Usophia is in het april nummer 2010 van het tijdschrift Spiegelbeeld(http://www.spiegelbeeld.nl/) gepubliceerd.


Usophia

Ergens ver weg in het oneindige universum, duizenden lichtjaren van ons zonnestelsel verwijderd, draait een planeet om haar zon in wiens stralend licht zij helderblauw kleurt. Reeds ruim duizend jaar heerst er op deze planeet een absolute vrede. De huidige bewoners kennen wapens slechts van afbeeldingen en beschrijvingen uit het verre verleden. Vol afgrijzen en onbegrip om zo weinig respect voor elkaar en het leven schudden zij het hoofd en prijzen zich gelukkig dat zij niet meer in die historische tijden leven.
Dankbaar kijken zij naar de zon, wijzen hun kinderen op deze eeuwigdurende levensbrenger. Ja, al vele eeuwen verwarmt zij hun huizen en het water en is zij de enige krachtbron voor hun voertuigen over zee, land en door de lucht. Luchtvervuiling is eeuwen geleden een achtergelaten begrip, dat zelfs niet meer voorkomt in woordenboeken; - de industrie draait geheel op zonne-energie en zij maakt volkomen gebruik van het recyclingproces. Op deze planeet kent men geen werkloosheid, want een ieder zet zich in voor de medemens; men zorgt voor het gezin, de familie, de ouderen en zieken of voor de dieren, die een vrij bestaan hebben zonder hekken, tralies of wildroosters. Daarom zijn er ook geen dierentuinen: de dieren zijn door iedereen en overal vrij te zien.
Nee, op deze planeet bestaat geen dierenleed. Evenmin als geld. Dat is mogelijk omdat de wezens niet geleid worden door hebzucht, verlangen en jaloezie. Kosteloos werken zij bij de bedrijven, want het voedsel is gratis, evenals de kleding, het schoeisel, de behuizing, het vervoer -. Kortom, álles wordt ter beschikking gesteld. Daarom is er geen winstbejag, geen jacht op financieel gewin, geen aandelen, geen bonussen, geen vakbonden of werkgeversorganisaties. Armoede is al helemaal een onbekend begrip! Deze kan slechts bestaan in een wereld dat om geld draait.
Doordat de wezens liefde, respect en tevredenheid in hun hart dragen, en deze ook naar de medewezens uitstralen en uiten, respecteren de verschillende landen elkaar. Grenzen bestaan uitsluitend op oude kaarten; - en er is vrij verkeer tussen de landen onderling. Paspoorten of andere identiteitskaarten bestaan dan ook niet. Elk individueel wezen is zich bewust dat hij deel uitmaakt van een samenleving en dat deze samenleving alleen bestaan kan door haar delen, en dat liefde en respect de delen bijeenhouden. Men beseft terdege dat het individu en de samenleving elkaar nodig hebben. Om deze reden beseffen de bewoners ook dat er bestuurders moeten zijn, die voor een bepaalde termijn uit hun midden worden gekozen via een algemeen, voor iedereen geldend en leeftijdsonafhankelijk kiesrecht. De bestuurder wordt gekozen op individuele vaardigheden, die voor iedere kiezer zo duidelijk aanwezig zijn dat campagnes niet gevoerd behoeven te worden. Niemand stelt zich overigens verkiesbaar, want iedere bewoner is verkiesbaar. Politiek is niet aanwezig, want iedere gekozen bestuurder heeft liefde, respect en tevredenheid in het hart, en weet dat hij gekozen is om de samenleving te dienen -, en niet andersom. Door de samenleving te dienen, dient de bestuurder het individu.
Deze planeet is een planeet van stilte. Het enige geluid wat te beluisteren valt, is het gezang van de vogels, het ritselen van de bladeren, het ruisen van de zee, de lokroep van de dieren, het gelach van kinderen, en de muziek van de bewoners. Ja, elke bewoner is een muzikant. Elke dag komen de bewoners samen om hun instrumenten te bespelen en hun liederen te zingen tot zij met een blijde glimlach slapen gaan.
Op deze planeet, niet groter en niet kleiner dan onze aarde, bestaat niet de onsterfelijkheid, maar vindt er wel een cyclus van wedergeboorten plaats. Elk gestorven wezen komt na een periode van enige jaren als ziel in een staat van goddelijk ‘zijn’ te zijn verbleven in een nieuw getransformeerd lichaam terug op de planeet. Ieder die sterft is zich hiervan bewust, en vreest de dood dan ook niet. Integendeel, men sterft blijmoedig, want een nieuw leven is aanstaande. Alleen het waar en het als wie zijn vragen, waarop het antwoord pas gegeven kan worden op het moment van bevruchting.
Verjaardagen worden dan ook niet gevierd; wel het moment van bevruchting, die iedereen door innerlijke beschouwing bekend is. Het feest wordt vergezeld door veel muziek en dans.

Duizenden lichtjaren van ons verwijderd blijkt derhalve wel een leven mogelijk van vrede, liefde en respect. In mijn gedachten overbrug ik die afstand in de tijdspanne van een oogwenk, en waan me één van die tevreden wezens; - het enige moment dat waan zin heeft…